Nazım Hikmet Bir Ayrılış Hikayesi Şiiri

Nazım Hikmet Bir Ayrılış Hikayesi Şiiri

Tweet Paylaş Plus Pinterest

Nazım Hikmet Bir Ayrılış Hikayesi
 
Erkek kadına dedi ki:
-Seni seviyorum,
ama nasıl,
avuçlarımda camdan bir şey gibi kalbimi sıkıp
parmaklarımı kanatarak
kırasıya
çıldırasıya...
Erkek kadına dedi ki:
-Seni seviyorum,
kilometrelerle derin, kilometrelerle dümdüz,
yüzde yüz, yüzde bin beş yüz,
yüzde hudutsuz kere yüz...
Kadın erkeğe dedi ki:
-Baktım
dudağımla, yüreğimle, kafamla;
severek, korkarak, eğilerek,
dudağına, yüreğine, kafana.
Şimdi ne söylüyorsam
karanlıkta bir fısıltı gibi sen öğrettin bana..
Ve ben artık
biliyorum:
Toprağın -
yüzü güneşli bir ana gibi -
en son en güzel çocuğunu emzirdiğini..
Fakat neyleyim
saçlarım dolanmış
ölmekte olan parmaklarına
başımı kurtarmam kabil
değil!
Sen
yürümelisin,
yeni doğan çocuğun
gözlerine bakarak..
Sen
yürümelisin,
beni bırakarak...
Kadın sustu.
SARILDILAR
Bir kitap düştü yere...
Kapandı bir pencere...
AYRILDILAR...

Flash Şiirler

Nazım Hikmet Popüler Şiirleri

Nazım Hikmet Yeni Şiirleri

Metin Reklamları

Canlı Tv İzle
Canlı Tv izle, HD Tv izle





Etna İnşaat
Etna İnşaat, Etnapark evleri





Granit
Granit ve Mermer İşleri





Src Granit
Src Granit Mermer İşleri





Yeni Yıl Mesajları
En Güzel Yeni Yıl Mesajları