Kin Sözleri

Bana darbe vuranı ben harbe sokarım.

Cüzdanın değil, yüreğin büyük olsun arkadaş.

Nefret olmadıkça sevginin değeri anlaşılmaz İçimizdeki nefreti biz değil, karşımızdakinin yapacağı hal ve hareketler ayarlar.

Gerçekleri gördükçe senden nefret ediyorum, yalanlar içinde bir hayatı seninle yaşıyorum!

Şu hayatta giden bir şeyin geri dönmesini beklemeyin. Unutmayın, gidip de gelen tek şey çişinizdir!

Sanma ki aşkınla delirdim, şimdi nefretim bağrımda hançer misali gezerim, bu satırları okursan çok daha iyi anlarsın benim nefretimsin artık sevdiğim değil.

Gülmek her zaman mutlu olmak için değildir. Bazen öyle gülmeler vardır ki; en büyük acıları gizlemek içindir.

Aldığım nefes bile dağılırken gökyüzüne nefret yazıyor gözümün gördüğü her yere.

Kurduğun hayal alarm gibi olmalı; muhakkak bir gün bir saat bir an gerçekten çalmalı.

Verdiği umudu geri alan aldığı ahı da güle güle kullansın.

Her çiçeğin boynunu büken bir mevsim, her insanı hayata küstüren bir vicdansız vardır.

Nasıl yaşarsan öyle ölürsün. Öyle bir yaşa ki Rabbim, kulum senden razıyım desin.

Bir kişi Allah’tan başka kimseye ihtiyacı olmadığına inanırsa; Allah da onu başkasına muhtaç etmez.

Dış görünüşe aldanmayın. Adam görünüp ibneliğin kitabını yazmış bi dünya yavşak var.

Oysaki bir seven ve bir sevilendik bu hikâyede ve şimdi nefretin içinde düşmanız iki cephede sen ve ben!

Ben her zaman âmin der susarım. Dua’m belli, duyan belli…

Her nefretin içinde mutlaka bir mazi vardır ve her nefreti uyandıran mutlaka bir acının eseridir.

İstersem çaresini istemezsem bahanesini bulurum sıkıntı yok.

Çakma insanlara gönül verirsen eğer orijinal acılar yaşarsın.

En büyük hayallerimi, en büyük kâbusa çevirenleri, elbet bir gün en tatlı rüyalarından uyandıracağım.

Hiçbir insan için ağlamaya değmez. Çünkü değen insan zaten ağlatmaz.

Sigarayı kibritle yakmak kadar zordu seni anlamak galiba çakmak lazımdı…

Başımızda karabulut ancak içimizde vardır hep bir umut.

Dünyaya ağlayarak geldim nefret ederek gidiyorum! Sayende sevgiyi öğrendim huzurla, nefreti de öğrendim ağlarcasına.

Hangi limana demir attıysak götü başı oynadı martıların.

Gecenin buz tutmuş karanlığında bile bedenim üşümez oldu, yapmış olduğun bu hata içimdeki nefreti doğurdu şimdi git istediğin yere kaç kaçmak istediğin yere anılarım ve nefretim bırakmaz seni gittiğin yerde!

Kulağına küpe olsun diye söylemiyorum. Aklına geldiğimde kulakların değil ‘yüreğin’ çınlasın!

Yıllar sonra, bir gece uyanacaksın Aklına ben geleceğim, yanında yatan başkası olacak. Kalkacaksın, bir sigara yakacaksın, düşüneceksin, ağlayacaksın.

Asıl büyük kayıp yaşarken içimizde ölenlerdir.

Arada bir düşmüş taklidi yapacaksın ki, kahpeleri öğreneceksin.

Gözlerimiz bir merhaba ile değdi birbirine, ellerimiz seviyorum kelimesiyle kenetlendi sevgiyle ve şimdi kuru bir nefretle ağlıyorum eski günlerime.

Bana zoru anlatma o, benim hayat felsefem. Öfkeyle kalkarsam zarar vermeden oturmam.

Atacak kemiğin varsa, seni sevmeyen köpek bile kuyruk sallar.

Basit yaşayın. Cömertçe sevin. Dürüstçe konuşun ve her gün dua edin. Her şeyin nasıl düzeleceğini göreceksiniz.

Yediğin içtiğin senin olsun. Bana sensiz yaşayamam deyip, bensiz nasıl geberemediğini anlat.

Nefrete sevgiden daha fazla güvenirim çünkü nefretin sahtesi olmaz.

Büsbütün unuttum seni eminim, maziye karıştı şimdi yeminim, kalbimde senin için yok bile.

Anlamayanlar için dilim, sevmeyenler için yüreğimi yordum.

Arkamdan konuşmayın, kıçım size cevap veremez. Konuşmak istiyorsanız, mikrofon önde emrinize amade…

Ne aşklar vardır kim bilir yaşanmayı bekleyen ne aşıklar vardır kim bilir yaşadıklarından nefret eden.

Telefonun ne kadar akıllı olursa olsun; Karşındaki geri zekalı olunca laf anlatamıyorsun.

Sonra hiçbir şey yokmuş gibi yatağına dönüp, ona benmişim gibi sarılıp gözyaşlarınla uyuyacaksın.

Kitap gibi kadınları, imlâsı bozuk adamlar okuyamaz.

İnsan yaşadıkça anlıyor ki; kendi kayığını kendin çekmezsen bir yerlere gidemiyorsun.

Ne sen engin bir deniz nede ben kırık bir tekne yapayalnız dünyanda başka birini bekle ne sana acırım ne kendime sadece bir tek kişiye acırım o da yerime geçecek insana.

Tıp ne kadar ilerler ise ilerlesin, ar damarındaki çatlağı tedavi edemez.

Bazıları iyi bir küfrü hak etmek için o kadar çok emek veriyor ki, emeklerine saygı duyuyorum ve Emeklerini karşılıksız bırakmıyorum.