Ünlü Mevlana Sözleri

Suskunluğum asaletimdendir. Her lafa verecek cevabım var. Lakin bir lafa bakarım laf mı diye, Bir de söyleyene bakarım adam mı diye!

Derdimi seviyorum biliyorum ki derdimi verende beni seviyor. Seven sevilenin nazını ölçüyor sevilen çekmesinde neylesin?

İnsanın hammaddesi topraktır ama fazla suladın mı çamurlaşır.

İman nedir? Diye akıldan sordum; akıl kalbimin kulağına söyleyerek iman: ‘edeptir’ dedi.

Her şey, neye layıksa ona dönüşür.

Aşıkların gönüllerinin yanışıyla gözyaşları olmasaydı dünyada su da olmazdı ateş de.

Yarın yaparım yarın yaparım deme! Bugün de dünün yarınıydı ne yapabildin?

Ey canımın sahibi yar! Sen benimle olduktan sonra kaybettiklerimin ne önemi var!

Dua kapı çalmaktır. Gerisine karışmak haddi aşmaktır.

Ey can! Güneş herkesin üzerine eşit doğar ama gül başka leş başka kokar.

Sen uzattığın elini tutmayan ele mi dargınsın tutmayacak bir ele uzattığın için kendine mi kızgınsın.

Bozuk olunca maya, ne ar tanır ne de haya!

Aldırma söylenenlere: Varsın görenler seni bir ot sansın. Sen gül ol da uğruna ötmeyen bülbül utansın.

Ben hiç dilek tutmadım, hep dua ettim. Ömrüm ömrüme nasip olsun diye!

Aşksız olma ki ölü olmayasın. Aşkta öl ki diri kalasın.

Bir şeyi bulunmadığı yerde aramak onu aramamak demektir.

Duydum ki gıybetimi yapmışsın, yüzüme söylemekten kaçmışsın. Benim gibi bir acizden korkmuş Allah’tan korkmamışsın.

Allah (c.c) üstünlük bakımından (Allah için dökülen) gözyaşını şehitlerin kanı ile eşit tuttu.

Ölümümüzden sonra mezarımızı yerde aramayınız. Bizim mezarımız ariflerin gönüllerindedir.

İnsan gözdür görüştür gerisi ettir. İnsanın gözü neyi görüyorsa değeri o kadardır.

Sevdiklerinize gül verin, gülünüz yoksa gülüverin!

Aşk-ı zikretmek için söz dudağa gelmeden önce cemre gibi yüreğe düşmelidir.

Uçan kuş yeryüzünde kalsa tasalanır derde düşse ağlayıp inlemeye koyulur. Fakat ev kuşu kümes hayvanı yeryüzünde sevinçle yürür yem toplar neşeyle koşar durur.

Bizi bilen bilir bilmeyen de kendisi gibi bilir.

Aslında farkındayım hayatımdaki sahte varlıkların istesem bir anda temizlemesini de bilirim. Ama bunca sahteliğin benim samimiyetime ihtiyacı var.

Ömründen nasibin kendini sevgiliden mesut bulduğun andan ibarettir.

Cahil insan gülün güzelliğini görmez. Gider dikenine takılır.

Açlık ilaçların padişahıdır. Hekimler niye perhiz verir düşünsene.

Aklım kalbime; “İman nedir?” diye sordu: Kalbim ise aklımın kulağına eğilerek; “İman edeptir.” dedi.

Akıllılar önceden ağlarlar; bilgisizlerse işin sonunda başlarını vururlar. İşin başında sonunu gör de ceza gününde pişman olma.

Aşk her şeydedir ama hiçbir şeyde görünmez!

Acı su da tatlı su da berraktır. Sakın görünüşe aldanma. Görünüşte herkes insandır ama gerçek insan hal ehli olandır.

Dikenden gül bitiren kışı da bahar haline döndürür. Selviyi hür bir halde yücelten kederi de sevinç haline sokabilir.

Eğriyi kendinde arayan doğruyu kalbinde bulur. Aşkına emekle yürüyen dermanı derdinde görür.

Öğüt verecek insana değil örnek olacak insana ihtiyaç var.

Aşk davaya benzer cefa çekmek de şahide. Şahidin yoksa davayı kazanamazsın ki!

Kim demiş gül yaşar dikenin himayesinde? Dikenin itibarı ancak gül sayesinde.

Ben insanların ayıplarını gören gözlerimi kör ettim. Sen de onlara benim gibi iyi gözle bak.

Üzülme! Çünkü yaradan umudu en çaresiz anlarda yollar. Unutma; yağmurun en şiddetlisi en kara bulutlardan çıkar.

Yalnız kalırsan yalnız olmadığını bil! Dertli isen dermanın olduğunu bil! Hiç bir şeyin sahibiyim deme emanetçi olduğunu bil!

Hayat sana arka arkaya dikenleri gösteriyorsa sakın üzülme aksine sevin. Çünkü çok yakında gülü de gönderecektir.

Sesini değil sözünü yükselt! Yağmurlardır yaprakları büyüten gök gürültüleri değil.

Haydi şu benlikten kurtul herkesle anlaş herkesle hoş geçin. Sen kendine kaldıkça bir habbesin bir zerresin fakat herkesle birleştin kaynaştın mı bir ummansın bir madensin.

Kapı açılır, sen yeter ki vurmayı bil! Ne zaman bilemem. Yeter ki o kapıda durmayı bil!