Uzaktaki Sevgiliye Sözler

Sensiz geçen tek bir dakika adeta bir yıla bedel. Yıllar seni özlemekle geçiyor ey sevgili haydi gel artık.

İki kıyı gibiyiz. Bizi ayıran deniz aslında tek bağımız. Senin üstünden geçen bulut benim yağmurum. İki kıyıyız hep biraz uzak ama sonsuza dek bir arada.

Sevgilim biliyorum mesafeler var aramızda aşılamayan. Belki karşı penceredeyim belki komşu ülkendeyim. Bildiğim bir şey varsa en derinlerimdesin ve o mesafeyi kimse ölçemiyor.

Benim yanımda değilsin ama hep aklımdasın.

İster uzaklarda yaşa isterse de kilometreler girsin araya. Ama bil ki daima gözlerimin daldığı yerdesin.

Çölde akşam olunca çıkan fırtına gibi soğuktur özlemek ve sabah olunca açan güneş kadar sıcaktır seni sevmek.

Ne çıkar yanımda olmasan! Kalbim senden ‘ibaret’ değil mi? Uzaktan sevmek zor demişsin. Etme sevdam! İçinde Allah varsa görmeden sevmek ‘ibadet’ değil mi?

Sen aydınlığa ben sana hasret. Gel eritir demirleri bendeki ateş.

Seni sevdiğimi ve kilometrelerce uzaktan yumruk kadar küçük olan bir kalbin senin var oluşunla attığını unutma.

Sevmekten daha öte bir şeydir özlerken sevmek. Her yiğidin harcı değildir uğrunda uzakta ölmek.

Ruhum sensiz koca bir boşlukta gibi gel de bitsin bu eziyet.

Öfkeni yapraklara yaz sonbaharda dökülsün derdini rüzgâra yaz estikçe uzaklara götürsün sevgimi kalbine yaz öldüğünde seninle gömülsün.

Hiçbir zaman yalnız değilsin sevgilim. Duam seninle kalbim seninle ben her şeyimle seninleyim.

Tamam mesafeler aşka engel değil ama ben burada ağlasam senin yanakların ıslanır mı?

Ömrüm kapının eşiğinde yolunu gözlemekle geçecek diye kederleniyorum ama sonra nereye gidersen git kalbimi yanında taşıyacağını düşünerek teselli buluyorum.

Her gece rüyalarımda arıyorum seni. Bitsin artık bu hasret uyanıp yanı başımda bulayım sevgilimi.

Hayat bizi binlerce kilometre uzaklara savurmuş olsa da kalplerimiz her daim yan yana atıyor ey sevgili.

Uzaklıklar sevenler için önemsizdir. Çünkü gerçek sevgiyi anlatan tek duygu; özlemektir. W. Butler

Ellerin tutamasam da kalbin benim yanımda olsun. Tek dileğim ruhun bir ömür benimle dolsun.

Sesim hafif çatlak ve ellerin bu defa hiç olmadığı kadar uzak.

Aşk yanındaki ile yaşanınca değil uzaktaki ile yaşanabilince aşk olur.

Sana bir not yazmıştım gitmeden önce. Bu bir veda değil ruhum hep seninle.

Bir soluk kadar yakın yıldızlar kadar uzak derler sevgi için. Uzanırsın yetişemez yetişirsin dokunamaz dokunursun vazgeçemez vazgeçersin ama unutamazsın.

Uzaklıktan yakınlıktan daha güzeldir. Çünkü her yakınlıkta kaybetme korkusu uzaklıkta ise kavuşma ümidi vardır.

Uzaklarda arama gözyaşındayım sevdiceğim.

Uzaklık deyip de dert ettiğin nedir ki sevgili. Biz Yaradanı da görmeden sevmedik mi? Mevlâna

Mesafe yollar olsaydı titremezdi ayaklarım. Korkuyorum! Kaç yürek ötemdesin?

Unutma sevdiğim; sadakat mesafelerle ölçülür.

Senden uzak kaldıkça sana olan aşkım çığ gibi büyüyor.

Şurama batana özlem demeselerdi bıçak derdim.

Uzak diyarlarda yaşayan bir adamı seviyorum. Gözleri güneş gibi bakan kirpiklerinde mısralar saklı bir adamı.

Aşk nasip işidir hesap işi değil. Aşk adayıştır arayış değil. Sen adanmış ve yanmışsan bu uğurda aşk sana uzak değil! Hz. Mevlâna

Gurbeti çok kıskanıyorum. Ben sensizim gurbet sana sahip.

Mesafeler hep muamma hep uzak. Esaretin gömülü tenime; hep alengirli hep tuzak. İşlenmiş boynuna yıldız parıltısı gümüşler. Hem bunca yakınken hem çaresiz hem uzak.

Belki de aşk uzakta olan birisiyle bile gülüp mutlu olabilmektir.

Ey yar ne kadar uzaklaşırsan uzaklaş; yüreğimin dibine kadar yolun var. İskender Pala

Mesafe korkunç bir şeydir. Özlüyor mu unutuyor mu düşünüyor mu bilemezsin.

Uzaklıklar küçük sevgileri yok eder büyükleri ise yüceltir. Tıpkı rüzgârın mumu söndürüp ateşi yükselttiği gibi.

Samimiyet ve aşk mesafeye bağlı olsaydı; Güneşe en yakın olduğu halde zirveler buz tutmazdı.

Unutma sevdiğim ne kadar uzakta olursam olayım yine sendeyim. Bir gün uzaklar da yakın olur. Önemli olan yürekler bir olsun.

Bazen gözlerinin tanımadığını yüreğin tanır. Histen köprüler kurarsın mesafeler utanır.

Kaldı işte; Çayımız bardakta. Çocukluğumuz sokaklarda. Mutluluğumuz kursağımızda. Sevdiklerimiz uzaklarda. Gülüşlerimiz fotoğraflarda.

Kalk gel hangi uzak yerdeysen erimeden karlar. Gel gör daldaki beyazını soğuğunu havanın. Duy sesini yağanın havadaki sessizliğin sensizliğini. Karlar erimeden gel.

Ey varlığı canıma can katan yar. Hiçbir şey acıtmıyor yokluğun kadar.

Gözlerimizi uzaklıklar değil ki yalnız göze alamadığımız yakınlıklar da acıtır.

Ne kötüdür insanın aklıyla yüreği arasında çaresiz kalması. Ne kötüdür ona an kadar yakın bir asır kadar uzak olması. Nazım Hikmet Ran

Uzaktasın ama kalbime en çok sen yakınsın aşkım.

Bana gel dediğin an mesafeler bile anlamını yitirmeli. Ümit Yaşar Oğuzcan