Evlilik Teklifi Sözleri

Belki seçimdir, belki değil. Belki doğaçlamadır, belki rüya. Kurnazlıktır belki. Belki de hesaptır, koşulların denkliğidir, ihtiyaçtır. Zorunluluktur, zorladır. İstemli hırs, ekonomik yaklaşımdır belki de kim bilir kim nasıl kurar. Ben seni ruhuma, aklıma, bedenime üç olmazsa olmazla istiyorum. Benimle evlenir misin?

Engelli koşan atletler gibi, koştum, atladım, aştım tüm engelleri. Şimdi önümde bir tane kaldı. Eğer onu da geçebilirsem, mutlu yorgun ama gönlünün şampiyonu olmak istiyorum. Benimle evlenir misin?

İster güneyden gelen karayel, ister kuzeyden gelen poyraz ol, dilersen beni tümden ıslatan sağanaklar ol, güneşinle yanıp, serinliğine bırakayım kendimi, denizinde. Umut ol bana, her şey çok güzel olacak de. Sımsıkı sar üşütmem seni de, çocuklarımız olacak bize benzeyecekler de. Evlen benimle.

Gönlümün meclisinde herkes konuşsun istemem, kimse müdahale etmesin aşka. Yer gök şahidimdir ki siyasi görüşüm yoktur senden başka. Benimle dünya ve ahirette hayatı paylaşır mısın?

Seni ben canımın içinde sakladım. Kalbimin ta derinliklerinde…

Geriye dönüp baktığımızda; sadece anlar, anılar olmasın anlatacak. Paylaştığımız yaşam, birlikte yaşanmışlık, beraber yaşlanmaya adanmışlık olsun. Bir ömre sığacak tüm anlar için benimle evlenir misin?

Rüyalarımdan gerçeğime, karanlıktan ışığa geçişime, gündüzden geceme, dünümden yarınıma ortak, sesime, nefesime, sensiz aciz bedenime destek, ruhuma, kalbime, beynime eş ol istiyorum. Gelip hep benimle ol istiyorum.

Kendi yalnızlığımı kucakladım, başka birini bir kalkan gibi görmeden yalnızlığa. Kimsenin beni seyretmesine gereksinim duymadan süzüldüm semalarda yalnız bir kartal gibi. Ta ki seni görene dek… Salt sevip kabullenerek benimle uzun soluklu bir yürüyüşe var mısın?

Hep beni sana getirecek yollar, senle bana açılacak kapılar, kokunla dolu odalar, seni bende uyutacak yataklar istiyorum. Her şeyden çokta senle anlam bulan sıcacık bir yuva istiyorum. Benimle evlenir misin sevgilim?

Bir resim çerçevesi istiyorum, altın, gümüş filan olmasa da etrafı. Biliyorum ki dünyanın en kıymetlisi en paha biçilemezi dolduracak içini. İster el ele, ister sarmaş dolaş bana yaşamımın en güzel anını en güzel pozunu verir misin benimle bir çerçeve içine girer misin aşkım?

Hayat denen şey zaten akıp gidiyor herkes payına düşenleri sırtlarken. Mutluluklar kadar sıkıntılarda iz bırakmadan yitip gidiveriyor. Anlam kazanmıyor geçen şeyler paylaşılmış anlardan anılara dönüşmedikçe. Ortak bir hafızamız, geçmişimiz, anılarımız, bölüşüp çoğaltacağımız geleceğimiz de olsun istiyorum artık. Senin dâhil olmadığın akıp giden bir zamana da tahammül edemiyorum artık. Benimle evlenir misin aşkım?

Bazı duyguları yazamazsın. Anlatamazsın. Çünkü tefsiri ancak his ile mümkündür. Bu yüzden sadece yaşarsın.

Güzelliğin ruhunun aydınlığından, uyumun güzelliğinden, bana getirdiğin düzen uyumundan, kalbimdeki barış düzeninden, içimdeki his bütününden; aşkınla, sevginle gel gel de tamamlansın bu beden.

Senle yendim makûs talihimi. Kırdım; umutsuzluğun-mutsuzluğun, kimsesizliğin yalnızlığın birbirine sıkıca bağlandığı zinciri. Kıymetlim tut elimi. Eşim ol. Bir ömür boyu bırakma beni.

Gel beraber alalım nefesimizi sevdiğim. Sensiz boğazımdan geçmiyor. Gel ve hayatımda ol. Benimle evlenir misin?

Günün geceye, tohumun toprağa, toprağın yağmura, gülün bülbüle, yarımın bütüne hasreti gibi; ışığına, saflığına, bereketine, çokluğuna, naif varlığına muhtaçlığım var sana. Kalplerimiz bir, dünyamız biz olsun. Evlenir misin benimle sonsuzluğa?

Ben seni bu yaşımda yaşamın tam ortasında öylesine değil ölesiye seviyorum.

Bir yuvamız olsun artık. Bize dair, bizi anlatan, bizle dolu. Evimiz derken içimizin hoplayacağı, her şeyi uzaklaştırırken bizi yakınlaştıracak duvarları, pencereleri, odaları, bizle dolu kokusuyla evimiz olsun. İçinde sen olsun, ben olsun, sevgi olsun.

Kelebeklerin ömrü bir gün… Sana hayatımın sorusunu sorarken kelebekler uçurmak istemiştim. Şimdi kargaları uçuracağım yadırgama sakın. 400 yüz yıl yaşayabiliyorlarmış çünkü. Benimle evlenip katlanabilir misin bana çok uzun yıllar?

Ey yar! Seninle ölmeye geldim. Ateşsen yanmaya, yağmursan ıslanmaya, soğuksan donmaya geldim.

Sen böyle güzelken bana söz düşmez bakma, şiirler yazdığıma. Seni çok seviyorum benimle evlenir misin?

Beceriksizin biriyim ben. Ne sana olan hislerimi anlatacak bir bestem, ne güzelliğini betimleyecek bir tablom nede mısraları senle akan bir şiirim var. Ama umudum, senle başlayan bir hikâyem ve bana katılırsan mutlu sonla bitebilecek uzun soluklu bir romanım var.

Gözlerindeki bana bakış, gülümsemendeki iyimserlik, huylarındaki yumuşaklık, burnundaki kararlılık, doğrudaki inatçılık ve bedenindeki sımsıcaklık yeter bana. Öylece gel, kendince. Evlenir misin benimle?

Bunca yalanın, bunca talanın, bunca riyanın arasında sen. Ne güzel duruyorsun ömrümün ortasında.

Seninle güldüm, seninle ağladım ben. Yaşamı sende bulup sende doğdum ben. Hiçbir şey tadımlık, bir anlık, bir adım sonrası yalnızlık olsun istemiyorum. Tüm aşkım, tüm varlığımla sorsam sana; benimle evlenir misin?

İkimizi bir kefene saralar, bir kabirde sır olalım sevdiğim.

Senin yerin başımın üstü, kalbimin odaları; ama sen misafirim değil ruhumun ortağı, bir başınalıkla savaşımın kahramanı. Yüz akım, gururum, aşkım, anlamım gel bir daha gitme bu kalbimdeki federe cumhuriyetinden, mülkiyeti artık sana ait bedenden.

Hep senle dolu, benim aşkımla deli, ümitlerimle, hayallerimle bezeli, hem hisli hem içli hem çok güçlü dünyamı senli kılar mısın? Elimi sımsıkı tutar mısın sevdiceğim?

Hiçbir harfi sensiz bir cümleye kurban etmedim Hayatım boyunca yanında olacağıma söz veriyorum, benimle bir olmayı ister misin?

Her gece sen uyurken yıldızlar dolsun koynuna. Ve her sabah yaşamın içine koşarken; nasıl böyle ışıldadığın muamma olsun başkalarına. Hatta sen bile anlama Varlığın anlamım, senin mutluluğun andım oldu. Evlenir misin benimle, sayısız yıldızlarımla.

Kalbim ki kendisine kefilim. Adınla uyandı bu sabah.

Bir sen oldu bende; bildiklerimi unutturan, doğrularımı saptıran, ezberlerimi bozup hayatımı senden önce senden sonraya ayıran. Bir geldin böldün, parçaladın, çıkardın ama yine de razıyım. Yeter ki beni senle çarp, senle çoğalt ama asla sensiz bırakma. Yürür müyüz beraberce hayat yolunda?

Gözlerimde tutuyorum seni, gözyaşlarım sen. Kalbime hapsettim, her atışı sen. Dilimdeki içli şarkı, burnumdaki sıla kokusu, yanımdaki yamacımdaki yoldaşlık, içimdeki bambaşkalık hepsi sen, sen, sen… Olmasan neylerim ki ben. Varlığını varlığıma armağan eder misin? Benimle evlenir misin?