Vurgulu Sözler

Hayat yangın gibidir. Yoldan geçenin unuttuğu alevler, rüzgârın önüne katıp savurduğu küller; işte bir insan ömrü gelip geçmiştir.

Dikkatli ol kıymetimi bil! Sigarayı kül tablasına bırakır gibi bırakırım seni öyle kendi kendine yanarsın!

Geceler seni sevdiğim kadar uzun olsaydı eğer inan ki yeryüzüne hiç güneş doğmazdı.

Başkalarının hatalarından ders alın. İnsan bütün hataları kendi yapacak kadar uzun yaşamıyor.

Vedalar gözüyle sevenler içindir. Çünkü gönülden sevenler ayrılmazlar.

Hasret kapımda nöbetler tutuyor. Sevgilim uzak bir şehirde gözlerim onu arıyor.

Aşırı yüz bulan ve her dediğini yaptıran aşk usandırır.

Dostlarınız azaldığı derecede ölüme biraz daha yaklaşmışsınızdır demektir.

Aşk birbirine bakmak değil birlikte aynı yöne bakmaktır.

Anlayacak bir yürekten geçtik de. Ağlayacak bir omuz bile bulmakta zorlanır olduk.

Bizim her toplumda bir namımız her kahvehanede bir masamız her genç kızda fiyakalı bir fotoğrafımız her alem de bir raconumuz vardır.

Bir anlık değil boğulduğum bilinmezlik. Acısı çıkıyor sustuklarımın. Oysa ben iyiyim!

Bazen olmaz hayat istediğini sunmaz sunsa de uymaz. Ya zaman yanlıştır ya mekân. Belki de insan.

Şu zamanda en mühim vazife imana hizmettir. İman saadet-i ebediyetin anahtarıdır.

Ahmaktan uzaklaşmak Allaha yaklaşmaktır.

Arkadan konuşmak yalnız ahlaksızlık değil korkaklıktır da.

Bana takıl hayatın renklensin fazla takılma gökkuşağına dönersin.

İyi insanlar cennete gider değil. İyi insanlar nereye giderse cennet orası olur.

Kalpsizsin! Diyemem. Nefes alabildiğine göre mutlaka bir kalbin var. Zaten bu ruhsuzluğunla o kalp; ancak nefes almaya yarar.

Gel seninle bir daha ağlayalım yaşanmışlara yaşanmamışlara bir de hiç yaşanmayacaklara.

Benim için yaşlı olmak kendi yaşımdan on beş yaş daha büyük olmaktır.

Gönül kapısı herkese açılır mı iki laf eden adam sayılır mı? Bakma insan oğlunun uyruğuna tanıyamazsın basmadıkça kuyruğuna.

Kendimi yalnız bırakmamak için bütün gece aynanın karsısında oturdum.

Öyle kaba insanlar vardır ki ayı onların yanında centilmen sayılır.

İnsanlar da fotoğraf gibidir. Ne kadar büyütürsen o kadar düşüyor kalitesi.

Ne kazandık bu kadar bakmak ile leyleğin ömrü geçer laklak ile.

Dert etme nefes alabiliyorsan ne mutlu sana. Ve unutma! Git’lerin gerçek olduğu bir yaşamda, kaybetmek kalmayı öğretir!

İnsan; geçmişin hasretlisi geleceğin özlemcisi yaşadığı anın şikâyetçisidir.

Bazı insanlara verebileceğin en büyük değer isimlerinin baş harfini büyük yazmak olur. Gerisine inanın değmezler!

Bazı insanlar kafalarıyla hissederler ve kalpleriyle düşünürler.

Alışkın değil demek ki. Pili bitmiş kumandaya daha sert basmak gibiydi sende ısrar etmek fark edemedim kumandadaki renkli tuşlar kadar gereksiz olduğunu!

Yalnızca bir anlıktır mutluluk. Sevdalar heyecanlar hepsi bir anlık. Kalansa tortusudur hayatın yalanlar ve acılar bir de yalnızlık!

Hayır, ben iyiyim. Sadece hayatım bok gibi sevdiğim insanları kaybediyorum, gitme diyemiyorum, uyuyamıyorum, özlüyorum ve yoruldum.

Sevildiğini bilmeden ölesiye sevme. Sonra seven de sen olursun ölende.

Unuttuğum kadar derinde kalbimi seğirir o eski anılar Şimdi kimse hatırladığım gibi değil.

Başkalarının kusurunu kapatmada gece gibi ol.

Yar saçlarını koklamayı özlemişken sensiz odamda resmine bakarak içerken eceli yanıma almışken ayrılık deme bana ne olur.

Hadi kaldır kadehi varsa şerefine yoksa gidişine içelim.

Dünyada iki kör var biri benden başka herkesi gören sen diğeri senden başka kimseyi göremeyen ben.

Bazı insanların resimlerine bakıyorum o kadar güzeller ki hep resimlerde kalsınlar istiyorum. Çünkü karakterler objektife girmiyor.

Terk edilirken görüşürüz kelimesini duymaktan daha sancılı bir şey yok. Zaten öldürdün lan bir de umut mu veriyorsun!

Çocukken yarın neler oynaya biliriz diye düşünüyorduk. Şimdiyse yarın hayat bize hangi oyunu oynayacak diye düşünüyoruz.

Yanıltmasın seni melek bakışlar bazen şeytan bile beni ayakta alkışlar.

Ayrılık kolaysa senin için el sallamakta zor değil benim için!

Engeller gözlerinizi hedeften ayırdığınız zaman gördüğümüz o ürkütücü şeylerdir.

Önce rıhtımda acı bir insan çığlığı koptu, sonra hıçkırıklarla gözyaşları kaldı rıhtımda.

Sen de haklısın tabi. Ben de en olmayacak şeyleri hayal ettim.