Whatsapp Aşk Sözleri

Sana muhtaç olduğum şu anda gel, yaşamak olsan da gel, ölüm olsan da gel.

Kaç lisan bilirsen bil; terk edilmeyi, yüreğine tercüme edemeyeceksin.

Gel beraber alalım nefesimizi sevdiğim, sensiz boğazımdan geçmiyor.

Zaman bütün hayallerimize ağzımın payını verdi.

Otopsi istiyorum hayallerime, kurduğum düşler eceliyle ölmüş olamazılar.

Ekmeğime hoşça kal sürdün ya sen, ben şimdi ‘aşk’ karınla; sana, ne şiirler yazarım.

Sen elimden tutunca, deniz basardı içimi. Sen elimden tutunca, yüreğim yeşil yosunlara takılıp günlerce dip akıntılarının peşi sıra gitmek isterdim.

Gözlerin kör bir kuyu. Yusuf olası geliyor insanın.

Kalbime söyleyemedim gittiğini, seni halen benimle biliyor.

Seni gördüm içimdeki dünya dönmeye başladı durduramıyorum içimdeki dünyayı harekete geçirdin engel olamıyorum seviyorum seni.

Yağmurlar düşünce tenime her damlayı sen sanıp aşk bildim. Ve biliyor musun gölgeni bile çok özledim.

Unut demekten daha büyük bir küfür yoktur benim yüreğimin lügatinde.

Açık çay içerdi hep, demli olunca, bardağın diğer tarafından beni göremezmiş, öyle derdi. Cemal Süreyya

Keşke çocukken fazla mutlu olmayıp birazını da bu zamanlara saklasaydım. Lazım oluyor arada.

Kolunu ısırıp saat yapıp bu saatten sonra benimsin diyesim var.

Sırf seninle diğer tarafta karşılaşmamak için, helal ediyorum hakkımı.

Kafanı yastığa her koyduğunda aklına geliyorsa, ya kimsede görmediğin mutluluğu tattırmış ya da çok derin yaralar bırakmıştır.

Güzelmiş, çirkinmiş ne fark eder ki? Deli gibi sevmek ruhumuzda var.

Şimdi söndü ışık sustu dudağımdaki sen çalan ıslık. Dünya ahiret acımsın artık.

Sen beni silahınla değil güzelliğinle vurdun gülüm.

Sen yeryüzünde gördüğüm tek gerçeksin sen hayallerimin biricik prensesisin.

Yüreğine giden bir bilet kes, cam kenarı değil can kenarı olsun.

Yüreğimdeki duruşunu seviyorum.

Ne var yani, benim de özel güçlerim var; mesela bazı insanları gözümde büyütebiliyorum.

Kalp midir insana sev diyen yoksa yalnızlık mıdır körükleyen? Sahi nedir sevmek; bir muma ateş olmak mı, yoksa yanan ateşe dokunmak mı?

Ancak yaradan dener kulunu, insan insanı denerse kalp hüküm giyer.

Ben seni dün sevmedim, çünkü dün bitti. Ben seni bugün sevmedim çünkü bugün bitecek. Ben seni yarın sevdim çünkü yarınlar hiç bitmeyecek.

Ölürsem beni yârimin kabine gömün. Mekânım cennet olsun.

Yıkıldı yolunu bekleyen şehir. Şimdi gelsen de bir, gelmesen de.

Keşke tanımasaydım dediğim hiç kimse olmadı benim. Keşke beni tanımasına izin vermeseydim dediklerim oldu.

Hâlet-i ruhaniyem’dir kelam ettiğim lisan! Ya o’nadır, ya O’nunla O’lana, ya Aşk’adır, ya da Aşk’la yanana!

Oysa defalarca sormuşlardı, büyüyünce ne olacaksın diye; “mutlu” diyemedik; çünkü çocuktuk; akıl edemedik.

Aynı günde dört mevsime şahit olmak gibi bir şey bu. Önce özlüyor, sonra ağlıyor, akşamları küsüyor, geceleri çok seviyorum.

Bu yalnızlık benim ilişmeyin.

İçten gelen bir sevgi benimkisi duygularım katıksız saf sana aşık bu bendeki serseri biriciğim.

Oldu oldu, olmadı çay içeriz.

Farklıyız işte. Sen Gül’ü severdin. Ben gülüşünü sevgili.

Çatlatsa da dudaklarımı senelik gülüşler, her gece adam gibi ağlamayı sana adadım.

Seni sevdiğim kadar yaşasaydım; ölümsüzlüğün adını aşk koyardım.

Sevdan üflendi bir kere vakit aşk-ı kıyamet. Sen kopuyorsun yüreğimde; gönlüm gönlüne emanet.

Bana kalsa gökyüzündeki tüm yıldızlar yerine, bütün insanlara senin gözerinde ışıldayan bir çift yıldız gönderirdim.

Bir yalnızlık inşa ediyorum ki sorma, Mimar Sinan halt etmiş yanımda!

Hadi kaldır kadehini sevgili varsa şerefine yoksa gidişine.

Tabaklarda kalan son kırıntılar gibiydi sana olan sevgim. Sen beni hep bıraktın; bense hep arkandan ağladım.

Rüzgârın kemanını çaldığı, damlaların cama vurduğu bir pencerede yatağına uzanıp da keşke dediğin tüm güzellikler gerçek olsun.

Yüzüme okunmuş bir dua gibisin sevgilim. Çok şükür bugün de aşığım sana.

Ben istemem böyle, üç günlük sevgi, yüreğin varsa bir ömür boyu sev beni.

Sen gittin artık yoksun ve boşuna yağıyor yağmur. Birlikte ıslanamayacağız ki.

Gözlerinin ‘Kahve’sinden koy ömrüme, kırk yılın hatırına ‘Sen’de kalayım.

Tek kişilik miydi bu şehir, sen gidince bomboş kaldı.

Herkese selam, sana hasret. Nazım Hikmet

Açtığın yaralara zaman ve dua sürdüm bekliyorum. Alıp başımı gidesim var da aklımdakileri valize sığdıramıyorum. Artık gelecek planlarımı hayattan gizli yapıyorum. Sanki hayat, işini gücünü bırakıp planlarımı bozmak için her şeyi yapıyor.

Duydum ki böbreğinde taş varmış sevgili. Kesin kalbinden düşmüştür.

Sen uyurdun, bilmezdin, ben uzaklardan üzerini örterdim her gece.

Her suskunluk, bir iç kanamasıdır ilişkilerde.

Kalbime giden yollarım unutma çalışmalarından dolayı kapalıdır.

Bin “günahın” olsa da bana, bir “gün ahım” yok sana.

Bizimkisi bir aşk hikayesi değildi, bizimkisi aşktı gerisi hikayeydi.

Kalbimi sana emanet etsem korur musun? Dilimin ucundaki cennet sevdamın sonundaki ‘ömrüm’ olur musun?