Çilekeş Sözler

Tutacak bir el bulamazsak bizde elimizi cebimize sokar yürürüz. Sıkıntı yok.

Geceleyin bir ses böler uykumu, İçim ürpermeyle dolar: Neredesin? Arıyorum yıllar var ki ben onu, aşığıyım beni çağıran bu sesin.

Belki yağmura gerek kalmazdı insanlar bu kadar kirli olmasaydı.

Mesafe korkunç bir şeydir. Özlüyor mu unutuyor mu bilemezsin.

Boş ver! Yaşa girsin. Çok düşünerek ya keyfini ya da keçileri kaçırırsın.

Denize kıyısı var sanki yüreğimin hep serin hep rutubetli.

Yarı yolda bırakmışım. Nankör olma yarı yola kadar getiren benim.

Hiç kimseye acınızı göstermeyin. Çünkü; ateşinize odun atacak kişi var.

Sanki tüm hayatım boyunca yanlış melodiyle dans etmiş gibiyim.

Kabullenmek kendi mezarına toprak atmak gibidir bazen.

Var bir canımın acısı içime atıp içimden atamadığım.

Sanki bir şeyleri unutamayacak kadar eskimiş içim!

Tamam sevdik acı çektik ağladık bitti. Nokta koymayı bileceksin.

Suya yazıyorum artık yüreğimdekileri. Ne taşıyor ne de haddini aşıyor.

Gecenin zifirisinde tozpembe hayallere dalmak aşkın en yalın hali olsa gerek.

Bilemezsin kim dost kim düşman. Bazen tuttuğun eldir seni arkadan vuran.

Çilesi çekilmeyen şeyin aşkı olmaz. Aşk olmayınca, çile olmaz. Necip Fazıl Kısakürek

Sen sen ol önce insan ol geri kalan her şey peşinden gelir zaten.

Bir dosta ve sıcak bir ele ihtiyacın olduğunda diğer elini tut. Kimseden fayda yok bu devirde

Gece uyuyamayan insanların gündüze sığmayan acıları vardır.

İkimizi bir kefene saralar, bir kabirde sır olalım sevdiğim.

Senin yüzün güzel olsa ne olur ki kalp kömür karası olduktan sonra.

Ağlaya ağlaya geldiğin bu dünyada güle oynaya yaşayacağımı kim söyledi?

Sakın vazgeçme! Eğer sen vazgeçersen, hak etmeyen biri kazanacak.

Dönüp dolaşıp zurnanın zırt dediği yere geliyorum. Neyse bir zırt alayım sol kulağa.

Beni çok çabuk unutmuş olabilirsin olsun. Bilirsin severim balıkları.

Elbet yaptığım her işin sebebi var kısmen doğru cismen yanlış pozisyondasın ismen hafızamda fakat listemde en son sıradasın.

Sen batan güneş, ben yollarda çilekeş.

Söylesene bıraktığın düşü şimdi kim büyütecek?

Birini ne kadar çok seversen sev hayat onu senden o kadar uzaklaştırır.

Biliyorum imkânsızdı ama ben mucizelere çok inanmıştım. Yazık.

Sen ağaç baltaya ne demiş bilir misin kardeş? Ben senin beni kestiğine değil, sapının benden olduğuna üzülüyorum!

Uyumak iyiydi çünkü bir nevi ölüm gibiydi uyku. Dünyayla irtibatı kesmekti, unutmaktı, rüyalara sığınmaktı.

Hiçbir harfi sensiz bir cümleye kurban etmedim.

Gözlerim bir kuyu, dilim kördüğüm, bir görünmez alem olsa gördüğüm.

Beni yıpratan hayatın kahpeliği değil, insanların sahteliği.

Bir gün bir yerde tekrar karşılaşırsak eğer benimle yeniden tanış.

Uğrunda ölmedim! Uğrunda ölünecek sandığım biri için yaşadım hep.

Sen evimde güzel bir eş, ben yollarda çilekeş.

Sustuğun hiçbir cümleden konuştuğun kadar pişman olmazsın.

Oysa ben; ”Ondan sana hayır gelmez” diyenlere inat sevmişim seni.

Şurama batan diyor şair. Şurama batana özlem demeselerdi bıçak derdim.

Anlatamıyorum ki ben derdimi, gözlerine bakıp konuşamıyorum ki.

Bazı insanlar söyleyeceği çok şey varken susar. Çünkü anlayanı yoktur. Bilir!

Düşme; düşünce sahili olmayan bir deniz olur dünya. Sığınacak bir liman bulamazsın.