Kış İle İlgili Güzel Sözler

Sev ama mevsimlik olmasın! Yazın açıp, kışın solmasın.

Kara kışı sevmem ben, damı akan evler, ayakkabısı delik çocuklar, ocağı yanmayan analar, utanan babalar gelir aklıma sevmem ben karı kışı.

Bembeyaz yağan kar, geçmişte ne kadar kötü anı varsa hepsini örter… Bize yeni bi gelecek yaratma imkânı sağlar… Hayat yolunuz kar gibi bembeyaz olsun.

Düşen bir çığda hiçbir kar tanesi kendisini olup bitenden sorumlu tutmaz.

Soğuk ayların en soğuğudur aralık ayı yürekleriniz üşür.

Mevsimin yok önemi. Soğuk bakan bir çift göz, ya da kırıcı bir çift söz, dondurmaya yeter insanın içini.

İnsanlar mutlu olduklarında mevsimin kış mı yaz mı olduğunu fark etmezler.

Baharı hayal edemezsen, kış çekilmez.

Elimde bir avuç kar yüreğimde bir avuç sevgiye eş değer olur.

Bu kışın devamına ihtimal verebilir misin? Her kışın bir baharı, her gecenin bir sabahı vardır.

Yüreklerimiz, kar tanesi değdiği zaman ürpermemeli bilmeli ki değdiği yerde eriyip geçer.

Buruk bir kış mektubu tadındayım bugün.

Yere düşen her kar tanesinde hayatın ne kadar temiz ve temiz olduğunu düşünün.

Kışın en soğuk zamanında, ben nihayet içimde yenemediğim bir yaz olduğunu öğrendim.

Kışın sevdikleriniz ile birlikte geçirebileceğiniz en sıcak aylardan birisidir.

Üzülme! Dikenden gül bitiren, kışı da bahar haline döndürür.

Sandım ki uzaklaştı yağan kar ve karanlık. Uykumda bütün bir gece körfezdeyim artık!

Hayat bana eriyen bir karın hayatını unutması gibi kendimi unutmayı öğretti.

Yaz mevsimi işin, kış mevsimi Müslümanlığın harman zamanıdır.

Kar; karnı toka, sırtı peke, cebinde harçlığı olana, evinde odunu kömürü olana, evi damı çatısı olana zevktir.

Kış, bir yıldan diğerine köprü kuran mevsimdir.

En delikanlı mevsimdir kış. Yüzüne yüzüne vurur yalnızlığını.

Soğuk kalpler her zaman üşür kış yaz olması fark etmez.

Bembeyaz yağan kar geçmişte ne kadar kötü anı varsa hepsini örter.

Kış gelsin istiyorum artık; kardan da olsa adam görmek istiyorum.

Kış, bir mevsim değil bir işgaldir.

Uyandım kar aydınlığında. O küçük kasaba uykuda. Uykusuz bir sıra kavak… Hem gider hem dinlerim.

Kış yeryüzünün temizlendiği zamandır toprak, ağaçlar ve insanlar temizliğe doyarlar.

Hava soğuyunca değil, yüreği soğuyunca başlarmış insanın kışı.

Ruhum kar yağışını seyrediyor gözlerimden. Beyaz, tane tane, raks ederek dönüyorlar göklerde. Bir şenlik, bir coşku kış mevsiminde kar yağışı.

Kış mademki geldin sana bir çift sözüm var. Adamı hasta etme!

Sana olan sevgim kar beyazı kadar temiz ve zariftir.

Baharda kışı, kışın da baharı özler insan. Ne uzaksa onu özler. Kavuşmak şart mı? Boş ver! Bazı şeyler yokken güzel.

Bir tatlı söz kışın üç ayını da ısıtabilir. Güzel konuş emi.

Kar yağarsa eğer yeni bir yıl başlar. Kar o kadar zariftir ki büyük bir cesaret kadar.

Sevgilim kış günleri hep yanında olmak isterdim yüreğim üşümede ellerim çok üşüyor.

Asla, kış mevsiminde bir ağacı kökünden kesme. Moralin bozukken olumsuz kararlar verme. Bekle… Sabret… Fırtına geçer… Yine bahar gelir!

Canım arkadaşım yanımda olsan da eskiden olduğu gibi kar yağarken balkonda kahve keyfi yapsak.

Kar taneleri gibi yaşıyoruz şu sıra, birbirimize değmeden ayrı ayrı eriyerek.

Bir dağ yangını içerim. Deli mayınlar döşenir damarlarıma. Kınsız bir öfke düşer de yoluma. Beni benden aşırır. Mevsimsiz kar yağar. Taştan demirden içeri ak ellerini uzat. Ellerini ellerime bırak.

Uçun kuşlar uçun bahara. İçimde kış kadar kıyamet var.