Sağlıkçı Sözleri

Kanser değil, sen güçlüsün. Saçların değil sen güzelsin.

Canım sen çok yanlış anlamışsın. Elimiz hafif bizim, karakterimiz değil.

Şimdi öğretmenler bodrum’da birbirinin göğsüne güneş kremi sürerken ben sedyede hastanın göğsüne ekg jeli sürüyorum.

Hayat nasıl gidiyor? Stabil!

Beyni ortaya çıksın diye boynunda turnike yapmak istediğim insanlar var.

Hız yapmaktan korksaydık şoför olmazdık vakadan korksaydık ATT olmazdık sorumluluktan korksaydık paramedik olmazdık hacı.

Beyaz tenli şişman kadın damarı gibisin. Varsın ama ulaşamıyorum.

Serum taksak mı takmasak mı bütün mesele bu.

Şimdi ben yoğun bakım ünitesinde, bakımsızlıktan tükenen bir hastayım, ya gel yeniden yaşama bağla beni, ya da tut çek fişimi!

Belki de hayat bir hemşirenin iğne yaparken acıyacak mı sorusuna verdiği hayır cevabı kadar yalan dolu.

Hissetmediğin damara da kalbe de giremezsin.

Florence Nightingale zamanında tabi bakım planı yok, serumum bitti hemşire hanım yok, şiddet yok, bol bol felsefe yapmış kadın.

Eşinizin çalışmasını istemiyorsanız tıbbi sekreterle evlenin. İsteseler de iş bulamıyorlar.

Aşkım bize gelsene iskelet sistemini 5 ana dalda inceleriz.

Sevgilim canım bir bakar mısın dediğinde onun yanına tansiyon aletiyle gider oldum.

Bugün damara girmeyi öğrendim; elini tutabilmek için.

Haykıracak nefesim kalmasa bile; ellerim uzanır 112 acile.

İyi huylu tümörümsün. Bir zararın yok ama varsın, ağrıtıyorsun, acıtıyorsun.

Buralarda umutlar kelebeğin ömrü kadar.

Aşk, formanın üzerine dökülüp çıkmayan inatçı bir rivanol lekesi gibidir bazen.

Tansiyon ölçmekten nefret eden sağlıkçılar ile parti kursak %10 barajını kesin geçeriz.

Millet sevgililer gününde dans eder, biz burada nöbette serum takıyoruz.

Endikasyonumda sen yazılısın ama kontraendikesin bana yasaksın. Sen heparinsin, ben kanamalı hastaSerumu takarken “serum mu takacaksınız” diye soranlara yok çeyrek takacağım demek geliyor içimden.

Endikasyonumda sen yazılısın ama kontrandikesin bana yasaksın. Sen heparinsin, ben kanamalı hasta.

Her ampulün kırılma noktası olduğu gibi bizim de bir kırılma noktamız var.

Bazı insanların boynundan turnike bağlayıp frontalindeki damardan kan almak istiyorum bunu hak ediyorlar ama neyse sakinim, tamam.

Kontamine olmuş aşkınla, steril kalbimi kirletemem.

İntrakete gelen kanın verdiği huzuru veremeyenler var.

Ben artık hayattan taburcu olmak istiyorum.

Yok canım ne yorgunluğu. Alt tarafı 24 saattir çalışıyorum. Gelin tabii misafirliğe. Tam ben uyuyacakken gelin ama. Darılırım yoksa. Gelin oturun şöyle.

Belki de aşk; incecik damarlarda yeşil intaket ile mtravenüz yapmaktı. Sancılıydı.

Seninle cerrahi ödüldür bana, sensiz hemşire odası bile sürgün sayılır.

İyi bir sağlıkçı damarı çabuk bulan değil damarı bulamadığında çabuk bahane bulabilen sağlıkçıdır.

Senin elini tutmak için damarımı delik deşik ettirmeye razıyım, yeter ki sen elimi tut, damarlarımda dolaşan hemşireyi bulmaya çalış.

Belki bir jetokain değildin ama sende beni hissizleştiriyordun.

Aşk, tanısı konulamayan bir hastalık gibi.

Hayaller tatilde, hayatlar acilde.

Serum sanki zemzem mübarek her şeye iyi geliyor.

Bir ilaç ol. Mesela propofol gibi, önce acıt canımı sonra unuttur tüm acılarımı.

Bemiks’im ol da kalbime dökül sevgili. Ne leken çıksın ne kokun.

Gidene dur demek polise yakışıyorsa, gideni döndürmek hemşireye yakışır.

Görünmeyen damarda bile sen varsın.

Sen selfie çekerken biz ekg çekiyorduk zalimin kızı.