Story Sözleri

İmkansızlığını bilerek sevmenin hiçbir çıkış kapısı yok.

Zincire vurulmuş küfürlerimin kilidiyle oynuyorsun, yapma!

Ağızda lokma varken konuşmak kolay, yüreğimde sen varken iken susmak ne zormuş be!

Vazgeçersin bazen, sevmediğinden değil, yorulduğundan.

Başımı alıp gidesim değil de benim en çok, senin yanına gelesim var.

Nerede olursan ol başını yastığa koyduğun zaman kaçınılması imkânsız şeylerle birlikte uyuyorsun.

Hiç gelmeyen birinin gitmişliği var üstümde.

Bugünde çok sevdim seni, merak etme!

Zamanı gelince her şey daha iyiye gittiğinde, şu an yanımda olmayanların elimi tutmasına izin vermeyeceğim.

Bir gün birisi sana öyle sarılacak ki, kırık olan tüm parçaların birleşecek.

Yüzüne bakarsam gülümserim deyip kafayı başka yöne çevirmek güzel bir küskünlük.

Bu ömür, bu susmalar için fazla kısa değil mi?

Nerede ve nasıl yaşarsanız yaşayın, son bakışmada gördüğünüz o an, insanın beyninde bir tablo gibi hep asılı kalıyor.

Ne yaparsan yap değiştiremeyeceğin şeyler varmış hayatta. Böyle olması gerekiyormuş demek ki dedim. Pes etmek değildi benimki, kabul ettim.

Yanıltmasın seni masum bakışlar, bazılarını şeytan ayakta alkışlar.

Ben her şeyi tek başıma yaptıktan sonra bir yerlerden çıkıp dahil olmanıza hiç gerek yok. İş işten geçti.

Bir insana kırdığını söylemek çok yorucu değil mi? Seni incitene ne olduğunu anlaması için çabalayan sensin.

Gözlerin ruhunun gücünü gösterir.

Kırık kalplerin hikayesi kısa olur. Ne oldu derler, hiç, dersin biter.

Seviyorum deyip neden gider bir insan?

Bir gün beni aramanı bekliyorum ama öyle telefonla değil. Sevgimi, değerimi, kıymetimi, her şeyi.

Vefa çok ağır yüktür, her insan taşıyamaz!

Kalpten ağrımız var, geçmez!

Ne gemisi kaptan, bizim dünyamız battı.

Yemin ederim hiçbir şey yolunda gitmiyor, zorla itekliyorum.

Beni kötü biri olmak zorunda sen bıraktın, şimdi bunu yargılamak yaptığın en aşağılık şey.

Yaşadığım şeyler ne kadar güzel olursa olsun aklımdaki insan yanımda olmayınca yarım bile edemeyecek kadar eksik oluyorum.

Hikâyenin sonunda hepimiz ölüyoruz.

Beklenti yok, hayal kırıklığı da yok.

Bir insanı bunca zaman boşuna sevdiğini anlamış olmaktan daha büyük bir çöküş görmedi hiçbir imparatorluk.

Yüreğimin anahtarını verdiğim insanlar tarafından zamanım yeterince çalındı. Artık tek bir anımı hak etmeyenleri kolaylıkla silebiliyorum.

Ne zor şey insanın hissettiklerini söyleyememesi, ne zor şey severken susmak. Bu ömür susmalar için fazla kısa değil mi?

Aklı kısa olan kişiye, uzun cevap verilmez.

Bir de sokak çocuklarına sor, kirlenmek güzel mi?

Gözleri uzaklara dalan birinin, yakınlarda olmayan bir hikayesi vardır.

Hayat tespih gibidir. Bazen çekmek, bazen sallamak gerekir.

Bir kelime kararını, bir duygu hayatını, bir insan seni değiştirebilir.

Ben ölseydim, o belki ağlardı. Ama o ağlasaydı, ben kesin ölürdüm. Özdemir Asaf

Dost, herkes çıkıp gittiğinde çıkıp gelendir.